~Star of the North~

เห็นราคาตั๋วเซนชูราขุของไฟนอลแมตช์ในยะฮูออคชั่นแล้วถึงกับปวดกบาล= =|| เป็นบุญนะเนี่ยที่ฉันไปดูไม่ได้

ต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว...เพราะมันยาวเลยจำเป็นต้องฆ่าตัดตอน

WARNING สปอยล์นะจ๊ะ

...

...

...

...

...

 

วันที่24เช้า

 

เอาเป็นว่าเรื่องการแสดงไม่มีอะไรแตกต่าง...ก็เหมือนกับคราวก่อน

มีเซอร์วิสกับมุกที่ต่างไปเล็กน้อย แต่ไม่สนเพราะไม่เกี่ยวกับคู่คาเนะมาสึของเรา=v=

 

ประเด็นคือ ตอนFGKS อีคู่นี้มันก็เล่นกันในที่สุดดดดดดด>w<โอยย ปลื้มมม

คือตอนนั้นเอย์จิกับโมโมะแคสต์ห้ามาเล่นอยู่หน้าเราพอดี แล้วอีคู่ซานะยูคิ

(รอบนี้ไม่ลงจากเวที)ดันไปเล่นอยู่อีกฝั่ง

คือ ประทับใจแคสต์ห้ามาก รู้สึกว่าทุกคนตั้งใจเซอร์วิสแฟนมากๆ

โดยเฉพาะบาบะ เรียวมะ ประทับใจมาตั้งแต่นัตสึโคเอ็น

ตาทั้งสองข้างเลยต้องแยกข้าง เหล่ข้างหน้าที ข้างซ้ายที แล้วเผลอหลุดคาเนะมาสึไปนิดนึง

หันไปอีกที แอร๊ยยยยยย เล่นกันอยู่ คือคนที่เล่นเป็นอาคุสึที่ไม่ใช่จูริ(ชื่อไรหว่า ลืมอีก＝＝)

แบบว่ากำลังตั้งท่าจะแอทแทคโทชิกิคุง แล้วคาเนะก็เอาตัวเข้ามากัน庇ってる！！

แล้วโทชิกิคุงก็ทำท่าแอบอยู่หลังคาเนะ

... แบบว่า โอยยยย น่ารัก ถึงดูแล้วจะคล้ายๆเล่นงูกินหาง笑 แต่พอคู่นี้ทำแล้วอะไรก็ดูน่าร้ากกกก

ประทับใจจจจ แอบหวังว่าดรีมไลฟ์หน้าคู่นี้จะเซอร์วิสมากกว่านี้>w<

=>ระหว่างนั้นเหมือนคู่สึกะฟูจิจะเซอร์วิสกัน แต่ดันมัวแต่ดูงูกินหาง เลยไม่รู้ว่าเซอร์วิสอะไร ฮา

 

จริงๆตอนฉากโซตสึเกียวประทับใจโมโมะแคสต์ห้ามาก...แบบว่าเล่นได้น่ารักมาก

おいっ！今年の一年は泣き虫かよっ！บทประมาณนั้น

เพราะตอนนั้นหลายคนกำลังน้ำตาร่วงจากตอนโซตสึเกียวชิคิ*^^* พอฟังที่พูดแล้วก็ฮาเลยทีเดียว

ได้ยินแฟนคนอื่นพูดกันว่าจุตตะมา แต่แบบ ณ ตอนนั้นในหัวนี่มีแต่คาเนะมาสึแล้วว>w<

ไว้ถ้าโอจิมาค่อยว่ากัน อยากเห็นรถไฟชนกัน กร๊ากก

 

 

วันที่24ค่ำ โตเกียว เซนชูราขุรอบแรก

รอบสุดท้ายตัวบทแอนด์ทุกอย่างเหมือนรอบที่ไปดูที่ผ่านมา (เล่นง่าย)

แต่รอบนี้ซานะยูคิมองตากันค่ะ (อิชั้นไม่มีสายตาไปมองคู่ไหนนอกจากคู่นี้)

ตอนช่วงencoreมันมองกันเว้ยเฮ้ยยยย ก็แบบเต้นๆด้วยกันอะไรงี้

ถึงจะไม่มีอะไรให้กรี๊ดกร๊าดเหมือนงูกินหางรอบที่แล้ว

รอบนี้มีการเพิ่มเพลงมา เป็นเพลงใหม่ ไม่แน่ใจว่าชื่ออะไร

เอาเป็นว่าเรียกเพลงนี้ว่า อาริงาโต้ ก็แล้วกัน ก็เป็นเพลงบัลลาร์ดซึ้งๆดี

นึกถึง ตอนเพลงของแคสต์สามเลย...ดูแล้วให้ความรู้สึกว่าเซนชูราขุนี่เป็นอะไรที่พิเศษจริงๆ

(ในออคถึงบิดกันแทบตาย)

 

วันนี้ก็รอแคสต์เดินออกมาเหมือนเดิม แต่คนที่มายืนรอมากกว่าวันก่อนอย่างเห็นได้ชัด

ประมาณสามสิบคนได้ แคสต์ก็แต่งตัวเป็นโจรปล้นเซเว่นเหมือนเดิม ยกเว้นบาบะ เรียวมะ!

เราก็ "โอสึคาเระซามะเด๊สสสส" ไปตามเรื่องตามราว เค้าก็โอสึคาเระกลับ

แล้วตอนนั้นแบบว่าอะไรดลใจก็ไม่รู้ついとพูดออกไปว่าまた東京でね！

คืออารมณ์ว่า นี่มันเซนชูราขุแล้วนะ จะไม่ได้เจอกันแล้วนะ ฮือ

เซนชูราขุที่โตเกียวรอบหน้าก็มาดูไม่ได้ เพราะดูตารางแล้วมันกลางช่วงสอบเลยนี่หว่า= =||

เรื่องมันเศร้า...เลยเผลอพูดออกไปแบบนั้น

แต่แล้วโดยไม่คาดคิด บาบะหันกลับมา แล้วบอกว่า じゃ、またおねがいしますね

ช็อค คือเค้าควรจะเดินไปข้ามถนน แล้วเราก็ไม่คิดว่าเค้าจะหันมาคุยอย่างงั้น

ก็แบบว่า ช็อค ตอนนั้นนี่คุยโทรศัพท์กับเพื่อนอยู่ บอกให้มันรอแป๊บนึง เพราะพวกแคสต์เดินออกมา

ผลคือกลับไปคุยกับเพื่อนไม่รู้เรื่อง...แบบ นี่ตรูมีอะไรกับเทะสึกะรึเปล่าเนี่ยยยย ฮา

ตอนมินามิก็ทีนึง ตอนอียูก็อีกทีนึง แต่แบบ ประทับใจบาบะมาก ไม่คิดว่าเค้าจะหันมาพูดด้วย

(ปกติแค่โอสึคาเระก็จบบทสนทนา) จากนั้นอีกแป๊บคาเนะก็ออกมา ก็วีสไปตามระเบียบ

เราก็ลังเลอยู่ว่าควรจะรอคนอื่นออกมาก่อนมั้ย ถามคนที่รออยู่ว่ารอใครอยู่

น้องตรงนั้นก็บอกว่ากำลังรอริวคิ เราก็อ้อ...แต่ตอนนั้นก็จะห้าทุ่มแล้วก็เลยกลับบ้านดีกว่า

เจ้าของหมากลับมา มันจะพบว่าหมามันเป็นโรคกระเพาะมั้ยเนี่ย ให้อาหารตอนเที่ยงคืนเกือบทุกวัน=v= 

 

จริงๆช่วงที่ผ่านมานี่มีอะไรมากกว่ามิว แต่แค่เขียนเรื่องมิวก็เวิ่นกันได้ขนาดนี้แล้ว= =|| ว่าแต่...โพรโพซอลยังไม่ได้เขียนเลย กรรมแล้ว...T^T

ต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว...เพราะมันยาวเลยจำเป็นต้องฆ่าตัดตอน

WARNING สปอยล์นะจ๊ะ

...

...

...

...

...

เนื่องจากไปดูมาสามรอบ และตอนนี้ก็ชักจะลืมๆรายละเอียดแต่ละรอบแล้ว

เอาเป็นว่า เอาที่เด่นๆของแต่ละรอบละกัน

**หมายเห็ด เด่นในที่นี้หมายถึงแพร์ริ่งซานะยูคิ คู่อื่นไม่สน

 

วันที่20

เนื่องจากวันแรก ก็ลืมๆเอ๋อๆเบลอๆไปเยอะ ไปถึงซื้อแพมเฟลตเสร็จก็นั่งแหมะ

ได้ที่นั่งเซ็นเตอร์บลอค แถวกลางๆ (L) ซึ่งก็นับว่าโอเค เพราะตอนครึ่งแรกที่ไปดูที่เจซีบี

ดันได้ไซด์ซีททั้งสองรอบ ชีวิตหาความพอดีไม่ได้อย่างแรง ม่านเปิด

ก็เป็นบทของเซย์งาขุออกมาก่อน เสร็จแล้วก็กลับไปที่เซนโคขุไทไค

ก็เป็นการเล่าย่อๆถึงสี่แมทช์ที่ผ่านมา ตอนแรกริคไคออกมา ก็มองซ้ายมองขวา

เฮ้ย คาเนะหาย แต่หลังจากนั้นแป๊บนึงก็ออกมาพร้อมบาบะ มากลิ้งไปกลิ้งมาต่อ

(ฮา ชอบนะ บทเนี้ย) ท่อนของริคไคเท่ห์อย่างแรง>w< มิวครั้งนี้ไม่ไหวแล้ว

แบบว่าเพลงเท่ห์มาก...รู้สึกว่าครั้งนี้จะเน้นเพลงมากกว่าอย่างอื่นเลยด้วยซ้ำ

ท่าเต้นนี่ไม่ค่อยเด่น แต่เสียงโทชิกิคุงดีมาก แบบว่า

...เฮ้ย ไปออกคาแรกเตอร์ซองก์ต่ออีกรอบปะ แต่รู้สึกว่าเต้นจะไม่ค่อยแน่น

ก็เลยเน้นร้องมากกว่า

 

แต่บทโทชิกิคุงดันน้อยมากกกก ฮ่วยยยย ดั๊นนนมาดูซานาดะกับยูคิมุระนะเฟ้ย...

แบบว่าสมควรทำให้เด่นได้มากกว่านี้ แล้วบทเธอมันก็สมควรจะดราม่ามากกว่านี้

แต่สงสัยอุเอชิม่าคิดว่ามันเป็นตอนจบเลยสมควรให้ตัวเอกเด่นล่ะมั้ง

ริวคิรอบนี้บทหนักและเยอะทีเดียว　素晴らしい東京公演できちゃってお疲れ様っ！！

แอบรู้สึกว่าบทของラ イバルเยอะไปหน่อย

จริงๆก็แอบคิดถึงKENNนะ...แต่ว่า...อารมณ์แบบไซชูเซ็นยูคิมุระควรจะเด่นสิ เว้ยเฮ้ยยย...

เล่นให้ออกมาแค่ตอนแรกๆกับตอนจะจบองก์ที่1ซะงั้น(แค่เดินออกมา ที่คอร์ทล่อไป1องก์)

...แต่แบบ รู้สึกว่าโทชิกิคุงนี่สายร้องจริงๆ เสียงเธอมีพลังมาก แบบว่า...กรี๊ดดดด นี่แหละค่ะ

ยูคิมุระที่โลกเฝ้ารออออ ริคไคบุโจวววต้องราชินีอย่างงี้สิ

ยูคิมุระของโอจิจะอารมณ์โอโจ้ซามะ แบบว่า ทุกคนในทีมเป็นอัศวินต้องคอยเฝ้าดูแล ซึ่งบทก็ดราม่าดี

แต่ของโทชิกิคุงนี่ไม่ไหวแล้ว โดนใจอย่างแรง อารมณ์ว่าสวยๆร้ายๆ เหมือนควีนออฟฮาร์ท

ประมาณว่าใครกล้าขัด โดนตัดหัวทิ้งแน่>w<

โอยยยย ปลื้มที่สุด คามิโนะโกะะะะะ แล้วเพลงนี่แบบว่า ท่าไม่ไหวแล้ว โทชิกิคุงคะ

นั่นยูคิมุระหรือเทพีเสรีภาพ ฮา wwww แบบว่าท่าราชินีไม่ไหวแล้ว >w<

ทั้งนี้ทั้งนั้น องก์แรกนี่ซานาดะกับยูคิมุระนี่ได้เต้นด้วยกันไม่ถึงครึ่งเพลง

แถมอยู่ห่างกันเป็นโยชน์ แอบเซ็งอุเอชิม่าT_T

 

องก์สองซานาดะก็กลับมา ทั้งสองคนจ้องตากัน แทบจะมีกระแสไฟฟ้าปะทุ

ยูคิมุระตบผัวะ "นี่ฉันหายไปแค่ช่วงคันโตไทไคนายก็แอบไปมีกิ๊กเลยเรอะ"

"แถมยังกล้าเอามาเปิดตัวกันให้เห็นต่อหน้าต่อตา อย่าอยู่เลยซานาดะ!!"

...

...

...

.....................อ้าว ไม่ใช่

...จริงๆแค่จ้องตากันเฉยๆ ซานาดะก็ทำหน้าเชิดๆ ยูคิมุระก็เชิดกว่าซะงั้น

แต่แทบจะมีไฟปะทุจริงๆ แล้วแอบรู้สึกว่ามันจ้องตากันนานสุด ตอนวันที่ยี่สิบนี่แหละ

รอบอื่นนี่หันขวับอย่างรวดเร็วจนจิ้นไม่ทันT_T

...แต่แบบรู้สึกว่าริคไคมิวรอบนี้มันลุ้นซานะยูคิไม่ค่อยขึ้นเลย

เทียบกับตอนไปดูดรีมไลฟ์นี่คาเนะกับโอจิมองตากันจนเราแทบจะละลายคาเก้าอี้

สายตานี่หวานเชื่อมมากกกกก...แล้วสายตาส่อแววบ้านแตกคราวนี้นี่มันอาร๊ายยยย

หลังจากนั้นก็มีเพลงโซโล่ของโทชิกิคุงอีกสองเพลง ท่าเต้นนี่ไม่ไหวแล้ว...

นางร้ายละครช่องเจ็ดมาก笑　ริวคิแบบว่าเหมือนนางเอก ที่โดนกลั่นแกล้งสุดๆ>w<

แต่โทชิกิคุงเสียงดีมาก(เน้นสุดๆ) ฟังแล้วแบบว่า ใช่เลยยย นี่เลยยูคิมุระบุโจววว>w<

สวยร้ายไม่ไหวแล้ว>w< แบบว่าดูเผินๆแล้วคนๆนี้เป็นคนยิ้มง่าย ใจดี

แต่ว่าอย่าให้ร้ายนะ...อาโตเบะนี่ชิดซ้ายไปเลยยย ...

แอบรู้สึกว่ายูคิมุระของโทชิกิคุงเหมือนคาสึกิมากกว่าโอจิอีก

(กับโอจินี่คอนทราสต์กันเลย คนนั้นนี่เหมือนนางเอกช่องสาม ฮา 笑）

เนื้อเรื่องที่เหลือก็ไม่มีอะไรคราวนี้นันจิโร่เด่น(มากไปนิด)

แล้วก็คู่สึกะฟูจิกันแบบไม่มีแอบเลยทีเดียว จริงๆแล้วเฉยๆกับแคสต์ห้า

แต่พอมาดูนัตสึโคเอ็นแล้วก็ประทับใจบาบะมาก เทคแคร์แฟนๆสุดๆ>w<

...พอแข่งเสร็จก็เป็นเพลงบันไซ(ใช่สิ ชนะแล้วนิ่)

แต่ตอนแรกเพลงบันไซนี่ฟังแล้วเหวอมากเลย ไม่ใช่แค่กระเหรี่ยงที่เหวอ

คนญี่ปุ่นข้างๆก็ยังแอบ...เอ๊ะ นี่เพลงอะไรเนี่ย...แต่พอฟังไปสามรอบแล้วมันก็เพราะดีอ่ะนะ

จากนั้นบทริคไคก็หายไปเลยยยย

อาจารย์คะ ใจคอจะไม่ขมวดปมจบกันสักนิดเลยเร้ออออ

สำหรับเรา ริคไคนี่เป็นทีมที่ดราม่ามากสุดแล้วนะ แบบว่า

คิดว่าน่าจะสามารถบิวท์กันได้มากกว่านี้ แต่ก็จบไปซะงั้นแหละ...

แล้วก็มีเซย์งาขุโซตสึเกียว มาถึงตอนนี้ทั้งข้างๆ ข้างหน้า ข้างหลัง

ทุกคนแบบว่าสะอื้นกันได้พร้อมเพรียงมาก เราก็แบบว่าแอบซึ้ง...

แล้วก็จบด้วย เอจิเซ็นเดินๆอยู่ แล้วเทะสึกะก็ออกมาเรียก "เอจิเซ็น"

จากนั้นทีมคู่แข่งทั้งหมดก็ออกมา... แบบว่า โพสต์ท่าสวย

แต่แบบเฮ้ยยยย จบแล้วเหรออออ ซานะยูคิฉันล่ะะะะะ

ไอ้ตอนบทพูด見せたかっ！！ของโทชิกิคุงนี่ก็แบบว่าไม่ได้หันไปมองคาเนะด้วยซ้ำ

ฮืออออ แอบเสียใจเล็กน้อยT_T บทนั่นออกจะราชินีนะ!!

 

ตอนออกมาโค้งจบ แน่นอนว่าโทชิกิคุงกับคาเนะก็ต้องออกมาพร้อมกัน...โฮกกก นึกว่าราชากับราชินี>///<

(คนอื่นก็เดินตามมาทีหลัง แต่ทำเป็นมองไม่เห็นซะงั้น อาคายะมีเล่นมุกกับซานาดะนิดหน่อย)

ตอนเรียกออกมาอีกรอบนี่แอบขำ เพราะน้องที่เป็นอาคายะ(ที่ไม่ใช่เก็งคิ ลืมชื่อ=v=)

น้องออกมาแล้วก็แกล้งเบรกไม่ทัน เบียดยูคิคุงกระเด็นไปข้างหลัง ฮา

โทชิกิคุงหันมามองด้วยความตกใจ คาเนะก็ทำหน้าตกใจ แต่ปฎิกิริยาของคุณเธอคือ

ยกมือโอบโทชิกิคุงซะงั้นนนน โฮกกกกกก เอาอีกค่ะ ชอบบบบ ← นิดหน่อยก็จะเอานะคนเรา>///<

 จากนั้นก็encore　ตอนเพลงFGKSนี่คาเนะก็กระโดดลงมาจากเวที แอบตกใจเล็กน้อย

เพราะที่ผ่านมาจะเห็นแต่เธอเล่นอะไรสักอย่างอยู่บนเวที

ฝั่งที่นั่งเรามีคุโบตะกับคาเนะแอบรู้สึกได้กำไร >w<

ถึงตอนนี้แยกประสาทตาลำบากมากข้างขวาก็คาเนะกับคุโบตะ

บนเวทีก็โทชิกิคุงกับยูกิ คาเนะกับคุโบตะซังก็เล่นๆกันปายย

แต่เราไม่จิ้นคู่นี้ ก็เลยต้องแยกประสาทตาเหล่ขวากับมองเวทีต่อไป

ระหว่างนั้นเอง เสียงฮือฮาอะไรมันดังมาจากข้างหลังวะ...ปรากฏว่าคาเนะเธอไปเล่นกับข้างหลัง

เพราะว่า "อุเอชิม่ามา" แบบว่าหันไปมองตามเสียงแล้วตกใจเลย เพราะเจอหน้าอาจารย์แกพอดี

แล้วแบบคาเนะก็เล่นไปสิ...อิจฉาาา แบบว่าสาวๆตรงนั้นนี่ได้เซอร์วิสล้นทะลักมาก...>///<

 

พอจบเพลงพี่แกก็กระโดดขึ้นเวทีไป โค้งรอบสุดท้าย ก็ถอยไปด้านหลังกับโทชิกิคุงสองคนแล้วก็โค้ง

ปล่อยคนอื่นวิ่งเล่นอยู่ด้านหน้า(ทำไมพี่แกไม่เปลี่ยนมาโค้งด้านหน้าแทนฟระ มันมองยากรู้้มั้ย)

คือ ด้วยความที่สายตามีแต่สองคนนี้ตลอด ฮา ทำให้เราเห็นว่าตอนโค้ง

มือข้างนึงของคาเนะไปอยุ่ที่สะโพกโทชิกิคุง คือ พี่แกจะวางแถวหลังมั้ง แต่มันต่ำปายยยย

ตรงนั้นมันจะถึงสะโพกแล้วจ้ะ หึๆ  แฟนเกิร์ลมีความสุขได้อีก>,,,<

ตอนที่รอแถวให้แคสต์ออกมากไปยืนที่เดิมของเซย์เนนคัง(ทำไมถึงคุ้นกับที่นี่ จังฟระ) คนรอมีน้อยมาก

ประมาณสิบคนได้ แล้วอากาศก็นะ...เดือนสิบสอง ตอนดูเสร็จก็สี่ทุ่มแล้ว แต่ก็รอๆๆๆิ

แคสต์แต่ละคนก็แต่งตัวเป็นโจรปล้นเซเว่นออกมา คือพร็อพครบ หมวกไหมพรม แมสก์

เอาให้เห็นกันแค่ลูกกะตา แต่อย่าคิดว่าเห็นแค่ตา แล้วจะจำคาเนะไม่ได้

ก็ได้ "โอสึคาเระซามะเดสสสส" ไปตามระเบียบ

(ตรูยืนรอท่ามกลางอุณหภูมิประมาณหก ตอนจะห้าทุ่มเพื่อพูดคำเดียวเนี่ยนะ)

แล้วคือพี่แกก็ วีส แล้วก็ยิ้ม(เห็นแต่ลูกตา) แล้วมันช่างเป็นยิ้มแบบคาเนะซากิมาก

ตอนนั้นอย่าว่าแต่แต่งเป็นโจรปล้นเซเว่นเลย ต่อให้แต่งเป็นเอเลี่ยนก็จำได้ เหอะ...

เลยเผลอหลุดเรียก "คาเนะจัง!" ตอนนั้นพี่แกกำลังจะข้ามถนน

แล้วไอ้ที่เรียกไปมันตลกเรอะ พี่แกขำซะงั้น= =||

เออ ก็ดี...ก็แฮปปี้ไปอีกหนึ่งวัน กว่าจะกลับบ้านให้อาหารหมาก็ตอนเที่ยงคืน

นี่หมามันจะเป็นโรคกระเพาะมั้ยเนี่ย??=,,=

 

 つづく...

edit @ 26 Dec 2009 22:46:20 by M@ZE

เอ็นทรี่ต่อไปนี้เป็นการเพ้อแบบยาวเหยียดมากๆ

ควรไปกินข้าว ซักผ้า อาบน้ำ เลี้ยงลูกก่อนอ่าน

เขียนไว้เป็นบันทึกส่วนตัว เพราะงั้น มันจะเวิ่นเว้อได้อีก

...

...

...

...

...

 

เนื่องในโอกาสที่วันนี้ไม่ได้ออกไปดีดดิ้นที่ไหนก็ขอเขียนไว้ก่อนเดี๋ยวลืม

หลายวันมานี้ก็มีอะไรมากมายได้อีก

หลังจากการฝ่าหิมะหนีมาจากบ้านนอก แล้วเราจะหนีไปไหนได้

ก็ต้องกลับมาตายรังที่โตเกียวเป็นอันแน่นอน

 

รูปนี้ถ่ายวันที่หิมะตกหนักวันแรก ตอนนี้ได้ข่าวว่าสองเมตรแล้ววว...ฮืออ ไม่อยากกลับง่าT^T

 

เนื่องจากตอนนี้มาอยู่บ้านเพื่อน ถ้าไม่ออกไปข้างนอก ก็ต้องอยู่บ้านเลี้ยงหมา

แล้วการอยู่บ้านเลี้ยงหมากับการนั่งรากงอกอยู่ในห้องสมุดมหาลัยนี่มันก็ช่างไม่ต่างกันเลยป่ะ

ยกเว้นว่าการเก็บขี้หมามันเหม็นกว่า

เอาเป็นว่าตอนนี้หนีมาโตเกียว แล้วเรื่องอะไรจะอยู่บ้านเฉยๆ...

ก็หนีออกไปหาผู้ชายดีกว่า ฮา

(อยู่บ้านนอกก็เงี้ย หันซ้ายหันขวาก็เจอแต่ลุงๆป้าๆ６０代...เอาวัยเซย์ชุนของฉันคืนมาาาาา)

 

มาถึงโตเกียวเย็นวันที่18 วันที่19ก็รอคุณแมวดำเอากระเป๋ามาส่ง

แล้วก็ออกไปเดินเล่นนิดหน่อย

วันที่20 ก็ออกไปตามหาผู้ชายที่นี่เลย >w< 

เนื่องจากเซย์เนนคังอยู่ใกล้บ้านเก่า(เซนดากายะ) จึงรู้สึกคุ้นเคยกับมันมากเป็นพิเศษ

ก็เอาเลย...เพื่อฟื้นฟูความทรงจำเก่าๆ(ตอนนั้นเข้าโหมดคิดถึงโตเกียวมาก)

ก็นั่งรถไฟไปชินจุกุ กะว่าจะเดินชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆแล้วค่อยเดินกลับมาเซย์เนนคัง...

จริงๆมันก็ไม่ไกลมาก แล้วตอนนั้นก็อยากไปเดินเล่นเซาท์เิธิร์นเทอเรสด้วย...แต่ลืมไป...

...ว่านี่มันเดือน12...แล้วเวลาประตูเปิดเนี่ยหกโมง...สรุปว่าเดินไปทั้งที่ข้างนอกมืดก็มืด

แถมอากาศก็หนาว...= =|| ทำเอาหมดอารมณ์คิดถึงเซนดากายะไปหลายส่วนอยู่

 

แต่พอไปถึงเซย์เนนคังเท่านั้นแหละ...หายหนาวกันเลยทีเดียว...

โอ้ว แฟนๆจะเร่าร้อนกันไปไหนคะ คือประตูยังไม่เปิด แต่แถวที่ต่อกันอยู่นี่ยาวไปจรดสวนข้างๆ

ตอนประตูเปิดนี่ได้อารมณ์น้ำป่าทำลักตอนเขื่อนแตกเลย

ก็เข้าใจว่าอยากรีบไปซื้อกู๊ดส์กัน แต่การแสดงมันยังมีอีกหลายวันน่อ..

แต่ถึงจะว่าอย่างงั้น เราก็ไปต่อซื้อแพมเฟล็ทกะเค้าเหมือนกัน...

ก็ประตูฮอลล์มันยังไม่เปิด ไม่รู้จะทำอะไร ก็ต้องไปต่อแถวซะงั้น